تبلیغات
دریا همیشه منتظر عاشقانه هاست

پنجشنبه 21 شهریور 1387 08:09 ق.ظ

نویسنده : معصومه لمسو
ارسال شده در: General ،

سلام

بعد مدتها با یه غزل به روزم این غزل رو تو مسافرت یک ماهم به خرمشهر

(جنوب کشور) نوشتم اینجا دما شدیدا بالاست و با شمال خودمون قابل مقایسه نیست اما از مردم خوبش هر چی بگم کم گفتم جای همتون سبز

ریشه ها می مکند بعد از   این  ذره ذره تمام   جانت   را

ساقه ها پوکه پوکه می جویند مویرگهای استخوانت را

برگها می روند بر شاخه شاخه ها ارتفاع می گیرند

باد ها می روند و   می آیند  تا    بگیرند سایبانت   را

مثل بذری که خفته در دل خاک نور و آب و هوا ملازم توست

شاخه ها شعله شعله می رویند تا بگیرند اسمانت  را

                                    * * *

چارضلعی نگاه منحصری است تا تو را مختصر به فرد کند

مادیانت   بیاید   و ببرند    پادشاهی   جاودانت     را

از درختت صلیب می روید چقدر محشر است این ور ها

حوریان از بهشت آوردند جامی از شهد شوکرانت را

هر چه از زندگی جدا بهتر  هر چه از مرگ دورتر خوشتر

برزخی می رسد که سر بکشد زندگی ـ مرگ توامانت را

مور و مار از همیشه می آیند کرم از ذهن ریشه می آید

کرم ذهنی که میخورد کم کم  طرح و پیرنگ داستانت را

                                                                                              خرمشهر ـشهریور ۸۷




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: شنبه 30 شهریور 1387 09:09 ق.ظ



نمایش نظرات 1 تا 30

كدهای جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ